Dünyanın en iyi annesine layık bir çocuk olabilme düşüncesiyle büyüdüm.
Senden ne öğrendiysem onu yaptım hep.
Seni ve senin gösterdiğin insanları örnek aldım.

 

Sana söz verdiğim gibi, prens elde edebilmek uğruna kurbağaları öpmedim hiç...
Anlattığın masallardaki çocukların burnu gibi benimde burnumun uzamasından korktum, bu yüzden yalan söylemedim kimseye.
Ve öyle alıştım...

Diğer insanlarında öyle olabileceğini düşünmüştüm ama yanılmak her seferinde üzücüydü.
Yeri geldi üzüntülerimi de sakladım.
Kendi üzüntümden çok sende bırakacağım acı, daha çok üzerdi beni çünki.
Ve benden daha fazla üzüleceğini bildiğim için gizledim.
Ama çokta saklayamadım, dertleşecek kimsem olmadığı için.

Her derdimde yanımda olacağını bilmenin güveni ayakta tuttu beni.
Çünkü her düştüğümde bütün yaralarımı sen iyileştirdin.
Kanayan dizlerime şekerli ekmeği çiğneyip kapattığın, ağladığımda sokakta satılan horoz şekerleri ile avuttuğun günleri hiç unutmadım.

Aslında çiçekle toprak gibi birlikte büyüttük birbirimizi.
Ben senden büyümeyi ö€reniyordum, sen ise anne olabilmenin zorlu€uyla baflediyordun.
Senden aldığım ilham büyüktü...
Ve hep öyle olacak.
Seni çok seviyorum.
''iyi ki varım iyi ki varsın”

Tüm annelerin anneler gününü kutlu olsun...

Yazı tamamiyle bana aittir.
Neslihan SAĞIR