| bananemsin |
|
yanmıştı, belliydi...
bes belliydi ki, yanıkları kabuk baglamıştı...
bir avuç dua istedi...
ve yanmışlıklarına sürdükten sonra...
şükür dedi…
bir ağıt vardı içinde…
çağlar ötesi, Kerbela’dan kalma…
Hüseyin’in yüreğini taşıyordu belki de,
aldatılmışlığın izleri
tebessümün de…
yerlere düşmüştü çehresi,
kaldırıp başını baktı melalce…
“sen hiç aşk’landın mı?” dedi…
sen hiç kandın mı?
sustum…
oturduk bir tenhada…
iki siluet, bir gölge…
söyleyen bendim, dinleyen ben…
söyleten yoktu…
susan ben…
ve ardından bir günün,
yankılandı,
yanık kokulu nidalar…
bal sürdüm zehir yanlarına…
unutulmuş Bedia*’nın…
*Bedia : beğenilen, takdir edilen, eşi az bulunur güzellikte olan
bySimyaci | 02 Mayıs 2009 -istanbul
|
Dosthane Kalemler
----
bySimyaci
Yazar Ön Bilgi
Yazar şu an Offline
Hit : 16
Yazara E-Posta Gönder
Yazar şu an Offline Hit : 16 Yazara E-Posta Gönder Yazarın Son Ekledikleri
Tüm Yazıları (34)
Yorumlar
Herkes bir şiirde kendisine düşeni alır demiştiniz bir yerde.. Şiir yazıldıktan sonra şaire aitliğinden çıkar okuyucunun olurda demiştiniz..Bu sözlerinize güvenerek bu şiiri ben kendime aldım:)
Artık benim o banane!:P
Şaka bir yana Simyaci abi emeğinize sağlık gerçekten çok güzeldi. Okurken düştük,yara aldık..Şimdi kanayan dizlerimiz,dize lerimiz var şiirinizden geriye kalan..
Şairliğe doğru hızlı adımlarla ilerliyorsunuz..Hatta ilerlediniz de bizim gibi amatörlerce değerlendiriliy orsunuz bile:)..Yüreğinizdeki hüznünüze,acıya n kelamlarınıza ve şefkatli dizelerinize bereket..
Teşekkürler güzel şiiri bizim de okumamıza vesile olduğun için Vaktileyl. Alıntı
Bol imalı ve fakat derin manalı bir "yürek mırıldanması" olarak algıladım ben bu satırları. :-)
Yüreğiniz LAL olmasın efendim :-)
Selam ile… Alıntı